Moskwa i Sankt Petersburg – żelazną koleją do niezwykłych miast

4
121
most podnoszony Sankt Petrsburg

Moskwa i Sankt Petersburg to spotkanie z burzliwą historią, zabytkami i nowoczesnością. W doskonałym połączeniu podróżą żelazną koleją – najważniejszą arterią komunikacyjną w północno-zachodniej Rosji – łączącą stolicę kraju z “Wenecją północy”.  

Czar Rosji

Czas zwiedzić wschodnią część świata. Wypadło na Sankt Petersburg i Moskwę. Po podróży pociągiem trwającej prawie 16 godzin podróży, wysiadłam w dawnym Leningradzie ( bo jednak ta nazwa nadal utrzymuje się w mojej pamięci). Nie zmęczona – co było dla mnie nieco zadziwiające. Nie wiem, czy spowodowały to dobre warunki podróży – wagony sypialne – doborowe towarzystwo czy chęć przeżycia przygody.

Miasto trzech imion: Sankt – Petersburg. Piotrogród. Leningrad 

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Pałacu Letniego, który został zbudowany na początku XVIII wieku, jako jedna z pierwszych cesarskich rezydencji dynastii Romanowów w mieście. Olbrzymi park o powierzchni 1500 ha w którym wybudowano 180 fontann, niektóre dodatkowo wzbogacone 5 kaskadami. Tak jednak było przed wojną, obecnie można podziwiać 160 fontann, z których tylko jedna jest oryginalna – pozostałe zostały odbudowane.

Park Sankt Petersburg
W parku
Fontanny park Sankt Petersburg
Fontanny w ilości 160
Sankt Petersburg park
W oddali widoczna Zatoka Fińska
Sankt Petersburg pałac cara
Prywatny pałac Piotra I
cerkiew Sankt Petersburg
Cerkiew Wasiljewska

Przed nami największa prawosławna świątynia w mieście – druga co do wielkości w całym kraju – Sobór św. Izaaka. Wybudowana na początku XIX wieku, może pomieścić ponad 14 tysięcy wiernych. Olśniewa wielkością i… blaskiem, bowiem wszystkie jej kopuły są pokryte złotem i to w sporej ilości. Podobno na ich pokrycie zużyto ponad 100 czystego kruszcu.

Sankt Petersburg
Sankt Petersburg sobór św. Izaaka z XIX wieku

Zaiste nie sposób go przeoczyć – monument Piotra I. Wykonany na polecenie carycy Katarzyny II Wielkiej w XVIII, swoją sławę zawdzięcza Puszkinowi, który w jednym ze swoich utworów, zatytułowanym “Jeździec miedziany” nawiązuje do tego właśnie pomnika. I poszła sława Piotra I w świat ! Co prawda, pod nieco inną nazwą, niż było w zamierzeniach carycy – gdyż pomnik stał się symbolem miasta, jako “Jeździec miedziany”. Każdego z nas, stojących przed pomnikiem z zadartymi głowami, zadziwia kunszt postawienia i wyważenia budowli w taki sposób, że jedynym punktem podparcia są tylne nogi konia.

Sankt Petersburg
Tego pomnika nie sposób nie przeoczyć

Sobór Zmartwychwstania z 1904 roku wzniesiony na miejscu, gdzie prawie 20 lat wcześniej  został śmiertelnie ranny w wyniku zamachu car Aleksander II ( najbardziej znany nie tyle z licznych liberalnych reform, ale ze sprzedania Stanom Zjednoczonym Alaski) i stąd właśnie pochodzi popularna druga nazwa cerkwi – “na Krwi”. Z zewnątrz robi wrażenie, ale wnętrze – po prostu przepiękne!

Sankt Petersburg
Sobór Zmartwychwstania z 1904
Sankt Petersburg
Wnętrze Soboru Zmartwychwstania

Zacumowany przy bulwarze chyba najbardziej słynny krążownik świata “Aurora”. Wybudowany na początku XX wieku, powszechnie uważany za “symbol wybuchu rewolucji”, gdyż – jak twierdzą niektórzy historycy – strzał oddany z jej pokładu, był sygnałem do ataku na Pałac Zimowy.

krążownik Aurora
Krążownik Aurora zacumowany przy bulwarze

Najstarszą budowlą w mieście jest Twierdza Pietropawłowska założona przez cara Piotra I w roku 1703, a której grube na 2,4 metra mury miały bronić miasta przed atakiem Szwedów.

Twierdza Pietropawłowska
Twierdza Pietropawłowska

Ermitaż – rosyjskie muzeum państwowe, mieszczące się w pięciu pałacach tuż nad brzegiem Newy. Nie sposób w tak krótkim czasie mojego pobytu wchłonąć całe panujące tutaj piękno: wystrój sal, obrazy, malowidła, hol, sufit, podłoga …  nie wiadomo gdzie patrzeć, tyle tutaj wspaniałości.

Ermitaż Sankt Petersburg
Ermitaż
Ermitaż Sankt Petersburg
Ermitaż wnętrze

Ermitaż Sankt Petersburg

Ermitaż Sankt Petersburg

Wieczorne wtopienie się w atmosferę miasto, połączone zostało z “wizytą” nad Newą i obserwacją otwierania zwodzonych mostów, których jest tutaj aż 24 – a to tylko część z ponad 500 w całym mieście). Żegluga statków odbywa się tylko nocą, wieczorem mosty są stopniowo otwierane – od centrum miasta do jego krańców.

Sankt Petersburg
Jeden z mniejszych mostów

Carskie Sioło – najznakomitsza rezydencja rosyjskiego baroku – to zimowy pałac carski, oddalony o ponad 20 km od miasta. Budowany i upiększany przez wieki i kolejnych władców, częściowo zniszczony w wyniku II wojny Światowej. Sławy dodaje mu znajdująca się w nim replika zaginionej Bursztynowej Komnaty, którą ukończono w 2003 roku po trwających ponad 20 lat pracach rekonstrukcyjnych, na podstawie zachowanych szkiców i zdjęć.

Domy położone wzdłuż Newy – car Piotr rozkazał wybudować je bez uliczek – odnosi się wrażenie, że to jest jeden dom.

domy Sankt Petersburg

Żegnamy się z miastem, podziwiając je z poziomu stateczku na Newie  po czym wyruszamy pociągiem do Moskwy.

statkiem po Newie Sankt Petersburg

Moskiewskie ulice

Moskwa – pierwsze spojrzenie na miasto to City z jego wieżowcami – biurowcami i otaczającym go strzelistymi budynkami mieszkalnymi. Nie dziwi zagęszczenie wieżowców, jeśli pomyśleć, że w Moskwie mieszka jedna dziesiąta ludności całej Rosji.

Potęga miasta! Zresztą, czy to w Sankt Petersburgu, czy tutaj w Moskwie, ciągle słyszmy od przewodniczki – Rosjanki, że wszystko jest tutaj Najlepsze, Największe, Najcudowniejsze, Naj…

Włócząc się po mieście, docieramy na sławną ulicę Arbat, która jest głównym wątkiem książki “Dzieci Arbatu” Rybakowa, w której opisuje życie tzw. “szarych ludzi” w latch 30-ych XX wieku.

ulica Arbat Moskwa

Samo miasto mnie jakoś nie zachwyciło – mało zieleni, ale za to wybudowane w 1935 roku metro to jest coś! I znowu kolejne “naj” – tym razem największe natężenie ruchu. Codziennie kursuje nim około 8 mln ludzi. Posiada 12 linii, 197 stacji, usytuowane jest na dwóch poziomach, przy czym drugi na głębokości 300 metrów.

Metro zadziwia! Niektóre stacje są niczym  – wąskie i długie – sale balowe przyozdobione przez żyrandole, obrazy i złocenia wszelakie. Gdyby nie czekający na nas Kreml, nie chciałoby się wsiadać do pociągu.

stacja moskiewskie metro
W moskiewskim metrze

Kreml i Plac Czerwony

Ogromny teren w centrum Moskwy, z licznymi zabytkami i sławą… Każdy słyszał o Placu Czerwonym, ale mało kto wie, że nazwa nie kryje w sobie żadnych pro – komunistycznych upodobań. Powstała od słowa красный, znaczącego w języku starosłowiańskim “piękny”, a w rosyjskim  znaczył także “czerwony”. Zresztą pamiętam, że w szkole zawsze mieliśmy problem z rozróżnieniem słów: красный, красивый (czerwony, piękny).

I znowu coś “Naj” – tym razem …dzwon z 1735 roku. “Car Kołokoł”, ważący ponad 200 ton, z którego nigdy nie wydobył się żaden dźwięk. Został “zadysponowany” do wykonania przez rodzinę cesarską, jako dar dla wnuczki cara. Po wylaniu masy dzwonu do formy stygł 2 lata, a nawet jeszcze dłużej, bowiem problematyczne stało się wyciągnięcie kolosa z ziemi. Na początku roku 1737 w Kremlu wybuchł pożar. Wskutek zalania wodą rozgrzanego metalu –  nie wydobyty nadal z dołu odlewniczego –  dzwon pękł. Zdeformowany w końcu wyjęto i do dnia dzisiejszego stoi na postumencie.

dzwon Moskwa
Dzwon

Kolejne “Naj” – to armata “Car Puszka” z 1586 roku o długości 5,5 metra, ważąca 40 ton. Nigdy z niej nie strzelano, została tylko raz – z powodzeniem – wypróbowana.

Kreml otoczony murem Moskwa
Kreml otoczony murem

Aby dostać się na Kreml za murami, trzeba było przejść przez 100 letnią galerię. I dopiero tam, w dawnym grodzie warownym, zaczęliśmy podziwiać. Największe wrażenie zrobiły na mnie: Sobór Wasyla Błogosławionego, który powstał na cześć zwycięstwa nad Tatarami i Mongołami (w nim to jedynie raz w roku odbywa się uroczyste nabożeństwo, na co dzień funkcjonuje jako muzeum) oraz Ikonostas i “carskie wrota”  – główne drzwi w ikonostasie – będące symboliczną przegrodą pomiędzy ziemią a niebem.

Cerkiew Moskwa
Cerkiew rodziny carskiej
cerkiew Moskwa
Sobór Chrystusa Zbawiciela
Carskie wrota Moskwa
Carskie wrota
wieża Zbawiciela Moskwa
Wieża Zbawiciela -zegar z XVII grający co 15 minut kuranty

Letnia rezydencjaMoskwa

Klasztor żeński z 1593 roku, najbogatszy w całej Rosji, bowiem w dawnych czasach zakonnicami zostawały bogate kobiety, które nie wyszły za mąż. I wiadomo, wraz z nimi, w “mury” wędrował majątek.

Ostatnie spojrzenie na Moskwę

Moskwa ulica

Postscriptum

Niniejszy artykuł to podróż mojej mamy Erny. Jej autorstwa są zdjęcia i teksty – ja tylko je zredagowałam i zamieściłam. Te podróże to dowód, że pomimo osiągnięcia bardzo dojrzałego wieku, z “siódemką” z przodu, można realizować swoje marzenia o podróżowaniu.

“Marzeniem jeszcze w latach 80 – ch, kiedy podróżowanie  poza kraje ościenne było w sferze abstrakcyjnych marzeń, pragnęłam pojechać do Ziemi Świętej oraz zobaczyć z bliska piramidę w Gizie. W 2009 roku odwiedziłam Ziemię Świętą i moje podróżnicze marzenia zaczęły się realizować. I od tej “podróży roku” zaczęła się moja włóczęga po świecie.”               Erna

 

kobieta w Sankt Petersburgu

Jeśli masz ochotę zerknąć do innych podróży mojej mamy, to kliknij na link z rączką, która przeniesie Cię w podróżniczą przestrzeń:

  • październik 2009 – Izrael, Jordania, Egipt

czerwiec 2011 – Sankt Petersburg i Moskwa

wrzesień 2011  – Turcja Kapadocja

sierpień 2012 – Chiny

luty 2013  – Peru i Boliwia

  •  luty 2014  – Meksyk

luty 2016  – Kuba

maj 2016  – Gruzja i Armenia

styczeń 2017  – Wietnam, Kambodża i Tajlandia

  •  czerwiec 2017 – Madera i Portugalia
  •  styczeń 2018 – RPA
  •  luty 2019  – Sri Lanka

Podobał Ci się ten artykuł?

Zapisz się na listę i nie przegap nowych ciekawostek, porad i konkursów!

Poprzedni artykułSpeakeasy w Krakowie – tajemnicze bary, o których wiedzą nieliczni
Następny artykułKubańskie rytmy i dawne klimaty

4
Dodaj komentarz

avatar
2 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
WagabundaSleepinsopo2Barbara Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Barbara
Gość
Barbara

Bylam w tych miejscach w 1968 roku. Czytając powróciłam w tamte czasy. Piekne wspomnienia. Pozdrawiam

Sleepinsopo2
Gość

Moskwa jest bardzo piękna chodź byłem tam na krótko więc za dużo nie zdążyłem zwiedzić.

Wagabunda
Dana - Jawagabunda. Zapraszam Was do bloga z dojrzałym spojrzeniem na świat, w którym będziemy wspólnie smakować życie ( dosłownie i w przenośni) i odkrywać w sobie zainteresowania. To blog dla nas - którzy mimo posiadania wielu lat - nadal z pasją idą przez siebie.